Saturday, July 28, 2007

പക്ഷിശാസ്ത്രം 2- തേന്‍‍കിളികള്‍

സൂചീമുഖിപ്പക്ഷികളെ അറിയാത്ത ആളുകള്‍ ചുരുക്കമാവും എന്നു തോന്നുന്നു. നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ പൂക്കളും മരങ്ങളുമുള്ളേടങ്ങളിലൊക്കെ രാവിലെയും വൈകിട്ടും പൂക്കള്‍ തോറും അലഞ്ഞു നടന്നു തേന്‍ കുടിക്കുകയും ഇടയ്ക്കു കണ്ണില്‍ പെടുന്ന എട്ടുകാലികള്‍, പുഴുക്കള്‍, വണ്ടുകള്‍ ഇവയെ ഒക്കെ കൊറിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, നേര്‍ത്തു നീണ്ടു കൂര്‍ത്ത കൊക്കും വര്‍ണ്ണഭംഗിയുള്ള ദേഹവും ഉള്ള ഈ പക്ഷികളെ കണ്ടെത്താന്‍ എളുപ്പമാണ്.
നാലിനം തേന്‍‍കിളികളാണു കേരളത്തില്‍ ഉള്ളത്. അതില്‍ രണ്ടെണ്ണത്തെ പരിചയപ്പെടുത്താം.





മഞ്ഞത്തേന്‍‍കിളി(Purple-rumped Sunbird)
തേന്‍‍കിളികളുടെ എല്ലാം സ്വഭാവരീതികള്‍ ഏറെക്കുറെ ഒരു പോലെ ആണെങ്കിലും മറ്റിനങ്ങളില്‍ നിന്നും ഇവയെ തിരിച്ചറിയല്‍ എളുപ്പമാണ്.

കുറെ നാളായി ഇവയിലൊരുത്തന്‍ പതിവായി രാവിലെ കാറിന്‍റെ ചില്ലില്‍ വന്നു സ്വന്തം നിഴലിനെ പേടിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കുന്നതു കാണാറുണ്ട്. കാമറ പണിമുടക്കിലായതു കൊണ്ട് പടം പിടിയ്ക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല.






വലിയ തേന്‍‍കിളി അഥവാ കൊക്കന്‍ തേന്‍‍കിളി(Lotens Sunbird)


മറ്റൊരിനം തേന്‍‍കിളിയായ കറുപ്പന്‍ തേന്‍‍കിളിയുമായി വളരെ സാമ്യമുണ്ട് ഇവയ്ക്ക്. കൊക്കിന്‍റെ പ്രത്യേകത സൂക്ഷിച്ചാല്‍ ഇവയെ തിരിച്ചറിയാന്‍ സാധിക്കും.

Sunday, July 22, 2007

പക്ഷിശാസ്ത്രം തുടങ്ങുന്നു - മൈനകള്‍

കുറെ ഏറെക്കാലമായുള്ള ഒരു ആഗ്രഹം സഫലീകരിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിന്‍റെ ആദ്യ പടിയാണ് ഈ പോസ്റ്റ്. കേരളത്തിലെ പക്ഷികളെ ചിത്രസഹിതം പരിചയപ്പെടുത്താനും ഒപ്പം മലയാളം വിക്കിപ്പീടികയിലേക്ക് കുറേശെ ചേര്‍ക്കാനും ഉള്ള ഒരു അത്യാഗ്രഹം. ഈ ആഗ്രഹവും ആത്മവിശ്വാസവും തന്നത് ഈ പോസ്റ്റില്‍ വന്ന കമന്‍റുകളാണ്. പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച എല്ലാര്‍ക്കുമായി ഈ പോസ്റ്റു നാട്ടുന്നു.. വിവരങ്ങള്‍ക്ക്, ശ്രീ ഇന്ദുചൂഡന്‍റെ കേരളത്തിലെ പക്ഷികള്‍ എന്ന പുസ്തകത്തോട് കടപ്പാട്.

കാടുകള്‍ ത(വ?)ളര്‍ന്ന് ഗ്രാമങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങള്‍ വളര്‍ന്ന് പട്ടണങ്ങളും ആയിട്ടും നമ്മള്‍ക്കൊക്കെ ഇപ്പോഴും പരിചിതനായ ഒരു പക്ഷിയാണ് മൈന. അധികം പേരും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ലെങ്കിലും രണ്ടിനങ്ങളിലുള്ള മൈനകളെ സാധാരണ കണ്ടു വരാറുണ്ട്. നാട്ടുമൈന അഥവാ മാടത്തയും(Common Myna), പിന്നെ കിന്നരിമൈന (Jungle Myna)യും.

നാട്ടിന്‍പുറങ്ങളിലും പട്ടണപ്രദേശങ്ങളിലും എല്ലാം വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാതെ ജീവിച്ചു പോവുന്നു മാടത്ത. ഏതാണ്ടൊരു മങ്ങിയ തവിട്ടു നിറമാണ് ദേഹമെങ്കിലും തല, കഴുത്ത്, മാറ്‌, വാല്‍ എന്നിവ കറുപ്പും, ചിറകിനടിഭാഗം, അടിവയര്‍, പിന്ഭാഗം, എന്നിവ വെളുപ്പുമാണ്. കൊക്കിനു സമീപത്തു തുടങ്ങി കണ്ണിനു ചുറ്റുമായി കവിളില്‍ പടര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന മഞ്ഞത്തോല്‍ നാട്ടുമൈനയെ തിരിച്ചറിയാന്‍ സഹായിക്കും.



കിന്നരിമൈനയെ സാധാരണ പട്ടണപ്രദേശങ്ങളില്‍ കാണാറില്ല. ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ നാട്ടുമൈനയെ പോലെ തന്നെ തോന്നുമെങ്കിലും, അല്പമൊരു വലുപ്പക്കൂടുതലും, കുറെക്കൂടെ ചാരനിറം കലര്‍ന്ന ദേഹവും കണ്ണിനു ചുറ്റുമുള്ള മഞ്ഞ ചര്‍മ്മത്തിന്‍റെ അഭാവവും നാട്ടുമൈനയില്‍ നിന്നും വേര്‍തിരിച്ചറിയാന്‍ സഹായിക്കും.

പുഴുക്കള്‍, പഴങ്ങള്‍, ധാന്യങ്ങള്‍, ചെറുപ്രാണികള്‍, മനുഷ്യര്‍ എറിഞ്ഞുകളയുന്ന ഭക്ഷണാവശിഷ്ടങ്ങള്‍ ഇവയാണ് രണ്ടു ജാതി മൈനകളുടെയും ആഹാരം. നിലത്തിറങ്ങി നടന്നും ഭക്ഷണം തേടാറുണ്ട്. ഓരോ കാലും മാറി മാറി മുന്നോട്ടെടുത്തു വച്ച് നല്ല ഗൌരവത്തില്‍ തന്നെ ആണ്‌ നടപ്പ്.

പല പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം ഉള്‍പ്പെടെ വിവിധ തരം ശബ്ദങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഈ പക്ഷിയെ പിടിച്ചെടുത്ത് മനുഷ്യര്‍ സംസാരിക്കുന്നതു പോലെ ശബ്ദങ്ങള്‍ പുറപ്പെടുവിക്കാന്‍ പഠിപ്പിക്കാറുണ്ട്.

ഒരു പ്രദേശത്തുള്ള മൈനകള്‍ ഒരുമിച്ചാണ്‌ ചേക്കയിരിക്കാറ്‌. പ്രജനന കാലത്ത് മരപ്പൊത്തുകളിലോ പനയോലകള്‍ക്കിടയിലോ ഒക്കെ കൂടുകളുണ്ടാക്കി മുട്ടയിട്ട് കുഞ്ഞുങ്ങളെ വിരിയിക്കുന്നു.

Friday, July 20, 2007

അസ്തമയക്കാഴ്ചകള്‍

ചെറായ് കടപ്പുറത്തെ അസ്തമയക്കാഴ്ചകള്‍


ഒരു പകലിന്റെ പ്രതാപത്തിന് ക്ഷയകാലം..




അസ്തമയ വെട്ടത്തില്‍ ഒരു മണല്‍ക്കൊട്ടാരം

കടലിന്റെ നെഞ്ചില്‍ വീണ സൂര്യന്റെ മുഖച്ചാര്‍ത്തുകള്‍..



ചെഞ്ചോരച്ചുവപ്പായ് അലിയുന്നു..


ഇനി നാളെ വീണ്ടും..



Saturday, July 14, 2007

കുറെ തുമ്പികള്‍





പഴയ കുറെ തുമ്പിച്ചിത്രങ്ങള്‍

Sunday, June 17, 2007

പോക്കുവെയില്‍ പൊന്നുരുകി പുഴയില്‍ വീണൂ


പോക്കുവെയില്‍ പൊന്നുരുകി പുഴയില്‍ വീണൂ
പൂക്കളായ് അലകളില്‍ ഒഴുകിപ്പോകെ..



കണ്‍‍നിറയെ അതു കണ്ടു നിന്നു പോയ് നീ
നിന്‍റെ മണ്‍കുടം പുഴയിലൂടൊഴുകിപ്പോയീ..

Thursday, June 14, 2007

ദിനോസറുകളുടെ പിന്മുറക്കാര്‍

ഒരു ദിവസം കാമറയ്ക്കു പുതിയ ഇരകളെ തേടി പറമ്പിലൂടെ ചുറ്റി നടക്കുമ്പോഴാണ് പപ്പായ മരത്തിന്റെ തടിയില്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന ഇവനെ കണ്ടു പിടിച്ചത്.

ആ ഇരിപ്പൊക്കെ കണ്ടാല്‍ ഒരു പേടി ഒക്കെ തോന്നുമെങ്കിലും (ചെറുപ്പത്തില്‍, ഓന്ത് നോക്കി ഇരുന്നു ചോരയൂറ്റും ന്നു ആരോ പറഞ്ഞു കേട്ടു പേടിച്ചിട്ടുണ്ടേ...) ആ കണ്ണിലേയ്ക്കൊന്നു നോക്കിയപ്പോ പാവം തോന്നി. മാന്മിഴി ന്നൊക്കെ പറയുന്നതു പോലെ ഓന്ത്മിഴി ന്നു കൂടി പറയേണ്ടതാ. നല്ല മാന്മിഴി പോലത്തെ ഓന്ത് മിഴി :).

പടം പിടിച്ചു കാണുമ്പോഴല്ലേ ഇവന്മാരിത്രയും ഫോട്ടോജനിക്കാണെന്നു മനസ്സിലാവുന്നത്. പിന്നെ ഓന്തുകളെ തേടി നടന്നു പടം പിടിയ്ക്കലായി പണി. ഇതാ വേറൊരു മാന്മിഴിയാള്‍, ശ്ശെ! ഓന്ത്മിഴിയാള്‍.





വനജേച്ചിയുടെ ഭാഷയില്‍ തീരെ കളര്‍ സെന്‍സില്ലാത്തൊരുവന്‍/വള്‍. രാവിലെ വീട്ടീന്നിറങ്ങുമ്പോ മഞ്ഞ്യുടുപ്പെടുത്തു ബാഗില്‍ വെയ്ക്കാന്‍ മറന്ന മട്ടില്ലേ ആ ഇരിപ്പു കണ്ടാല്‍?


വേറെ ചിലരെ ഒക്കെ കാണുമ്പോ ദിനോസറുകള്‍ ചെറുതായി വന്നതാണോന്ന് സംശയം തോന്നും.

ഇതും ഓന്തു വര്‍ഗക്കാരന്‍ തന്നെ ആണോ എന്തോ? എവിടെ ഇരുന്നാലും കക്ഷി നിറം മാറിയൊന്നും കണ്ടില്ല. സ്വന്തം വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ കുപ്രസിദ്ധി മാറ്റിയെടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചിറങ്ങിയ അത്തരം സ്ഥിതപ്രജ്ഞരെ പലരെയും കണ്ടാല്‍ പക്ഷേ പേടിയായിപ്പോവും. ഇവരെ നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ അധികം കണ്ടിട്ടില്ല. ഇവന്‍ കന്നഡികനാണ്.



നിറം മാറാത്ത വേറൊരു ബാംഗ്ലൂര്‍ സ്വദേശി.

ആര്‍നോള്‍ഡ് ശിവശങ്കരന്‍ ഓന്തായി പിറന്നാല്‍ ഈ രൂപത്തിലിരിക്കുമെന്നു തോന്നി ഇവന്റെ പോസ് കണ്ടപ്പോ! ആ കയ്യിലെ മസില് കണ്ടിട്ട് കൂടുതല്‍ കമന്റടിയ്ക്കാനൊന്നും അപ്പോ തോന്നിയില്ല. എന്താ അവന്റെ ഒരു പോസ് എന്നു നോക്കിയേ.

ഇവരൊക്കെ ഓന്തിന്റെ കുടുംബക്കാരു തന്നെ ആണോ എന്തോ.. അതോ വേറെ കുടുംബത്തില്‍ പിറന്ന് കാലക്കേടു കൊണ്ട് ഓന്തായി അഭിനയിക്കുന്നതോ.. :)

Monday, June 11, 2007

ആതിരപ്പിള്ളി - വാഴച്ചാല്‍ കാഴ്ചകള്‍

ഒരു അവധി ദിവസം രാവിലെ പെട്ടെന്നൊരു തോന്നലില്‍ ആതിരപ്പിള്ളിക്കു പുറപ്പെട്ടു.


പോവുന്ന വഴിക്ക് ഒരു വലിയ ഗേറ്റും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോ ഇറങ്ങി നോക്കി, തുമ്പൂര്‍മൂഴി ഇറിഗേഷന്‍ പ്രോജക്റ്റ് ആണത്രേ. അതിനോടു ചേര്‍ന്നൊരു ഉദ്യാനവും ഉണ്ട്. ചിത്രത്തില്‍ പിന്നില്‍ കാണുന്നത് ചെക്ക് ഡാമിലൂടെ കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന വെള്ളം.








ചെക്ക് ഡാമിന്‍റെ പനോരമ പകര്‍ത്താനൊരു ശ്രമം. മൂന്നോ നാലോ ചിത്രങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചു ചേര്‍ത്ത ഒരു കാഴ്ചയാണിത്. ക്ലിക്കിയാല്‍ വലുതായി കാണാം.

കുറെ നേരം അവിടൊക്കെ കറങ്ങി നടന്ന ശേഷം പിന്നെയും ആതിരപ്പിള്ളിക്കു കയറ്റം.
അവിടെത്തിയപ്പോ തിരക്കോടു തിരക്ക്.


സന്ദര്‍ശകരെ കൂടാതെ ഏതോ കന്നഡ ചിത്രത്തിന്‍റെ ഷൂട്ടിങ്ങിനു വന്ന ആളുകളും ഒക്കെ ചേര്‍ന്ന് ആകെ ഒരുത്സവപ്പറമ്പു പോലെ. ആളുകളില്ലാതെ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്‍റെ ഒരു പടം പിടിക്കാന്‍ കുറെ നേരം നോക്കിയിരുന്നു കിട്ടിയത്.









വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനു തൊട്ടു താഴെ ഉള്ള പാറയില്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ചു കയറി, എവറസ്റ്റ് കീഴടക്കിയ സന്തോഷത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്ന രണ്ടു പേരെ കണ്ടപ്പോ ഒരു പടം പിടിക്കാതിരിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല :)



വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനു താഴെ എത്തുമ്പോ കാറ്റില്‍ പാറി വീഴുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികള്‍ ലെന്‍സില്‍ വീഴാതെ പടം പിടിക്കാന്‍ കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടി.













ഇതു ആ സിനിമാ ഷൂട്ടിങ്ങുകാരുണ്ടാക്കിയൊരു വീട്. നല്ല ഭംഗി തോന്നിയെങ്കിലും, ലൈറ്റുകളും വയറുകളും ഒക്കെ വഴി മുടക്കിയതു കൊണ്ട്, വീടു മുഴുവനായി കാണുന്ന പോലെ ഒരു പടം പിടിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല.



വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനു മുകളിലേയ്ക്കുള്ള കയറ്റം തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ്, മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്‍റെ താഴെ നിന്നും മുകളിലേയ്ക്കു പോവാന്‍ വനം വകുപ്പ് നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്ന നടപ്പാത വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു പോവുന്നതു കണ്ട്, അതൊഴിവാക്കി കുത്തനെ ഉള്ള കയറ്റം കയറിയാണ് മുകളിലേയ്ക്കു പോയത്. അടി തെറ്റാതെ മുകളിലെത്താനുള്ള തത്രപ്പാടില്‍ ആ വഴിയുടെ പടം പിടിയ്കാനോര്‍ത്തില്ല.








മുകളിലെത്തിയപ്പോ, വെള്ളച്ചാട്ടത്തോട് ചേര്‍ന്നു തന്നെ പൂത്തുലഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ഒരു മരമാണ് എതിരേറ്റത്. മരം നിറയെ പലതരത്തിലുള്ള പത്തഞ്ഞൂറു കിളികള്‍. തേന്‍ കുടിച്ചു മത്തായിട്ടോ എന്തോ, വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്‍റെ ആരവത്തിനും മുകളില്‍ മുഴങ്ങിയിരുന്നു അവരുടെ ശബ്ദം :)








മരം നില്‍ക്കുന്നത് മുകളിലെ പാറക്കെട്ടില്‍ നിന്നും കുറച്ചകലെ ആയതിനാല്‍ കുഞ്ഞുപക്ഷികളെ ഒന്നും നേരെ ചൊവ്വേ പകര്‍ത്താന്‍ പറ്റിയില്ല. വലിയ തരക്കേടില്ലാതെ കിട്ടിയ രണ്ടു കിളികള്‍. ഗരുഡന്‍ ചാരത്തലക്കാളി (Chestnut-tailed Starling) എന്നാണ് ഇവയുടെ പേരെന്നു കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ പിന്നെ കുറേ നാളത്തെ ഗവേഷണം വേണ്ടി വന്നു.










ചുവന്ന പൂക്കള്‍ക്കിടയിലൂടെ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്‍റെ ഒരു കാഴ്ച കൂടി പകര്‍ത്തിയിട്ടു മടക്കം.


പോവുന്ന വഴിക്കു വെള്ളത്തിന്‍റെ കുത്തൊഴുക്കു കണ്ടപ്പോ തോന്നിയ ഒരു കൌതുകം. വലുതാക്കി കണ്ടാലൊരു ഭംഗി ഒക്കെ ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു :)


വീണ്ടും ഷോളയാര്‍ റൂട്ടില്‍ യാത്ര ചെയ്ത്, വാഴച്ചാല്‍ കൂടി കണ്ടിട്ടാണ് മടങ്ങിയത്. ആതിരപ്പിള്ളിയുടെ ആകര്‍ഷണീയതയെക്കാള്‍, ഒരു വന്യതയാണ് വാഴച്ചാലിന് കൂടുതലെന്നു തോന്നി.